Śledzenie kliknięć w mailingach
wykorzystanie metody GET
Co to jest metoda GET i jak przekazywać parametry w adresach URL
Metoda GET to najprostszy sposób przekazywania parametrów w adresie URL bo wystarczy dopisać je do linku po znaku zapytania, aby Twój system CRM lub skrypt na Twojej stronie mogły je odczytać. W mailingach wysyłanych z AnoMail ta technika pozwala automatycznie dodawać do linków identyfikatory odbiorców, takie jak ich adres e‑mail, dzięki czemu po kliknięciu wiadomo, kto kliknął w link i przeszedł na stronę np. z formularzem kontaktu.
Użycie metody GET w mailingach z AnoMail, to wygodne rozwiązanie do śledzenia skuteczności kampanii i personalizacji treści bez konieczności stosowania skomplikowanych integracji. W skrócie działa to tak, że AnoMail przekazuje do Twojego systemu informację o tym, że ktoś kliknął w link i jako parametr przekazuje adres e-mail odbiorcy.
Na tej podstawie Twój system analityczny, sklep lub system CRM może wykonać jakieś działanie np. dodać produkt do koszyka, uzupełnić formularz lub zapisać informację, że dany odbiorca kliknął w link.
Jakie zmienne używane są w metodzie get
W AnoMail dodano zmienne (pola personalizacji), które dotyczą adresów e-mail odbiorców. W trakcie wysyłki AnoMail w miejscu zmiennej wprowadza adres e-mail lub inne dane. W związku z tym adres e-mail może być przekazywany w linku w sposób jawny (widoczny) lub zakodowany ale w taki sposób aby mógł być odczytany przez Wasz system CRM lub skrypt PHP odbierający dane przekazywane z AnoMail.
Oto najważniejsze znaczniki do przekazywania adresu e-mail:
- {ODBIORCA#ADRES} – przekazuje adres e-mail osoby, klikającej w link w sposób jawny czyli widoczny np. jan.kowalski@example.com
- {ODBIORCA#HEX} – polega zamianie znaków znajdujących się w adresie e-mail, na ich bezpieczne odpowiedniki zapisane w systemie szesnastkowym np. 6A616E2E6B6F77616C736B69406578616D706C652E636F6D. Wszystko pisane jest dużymi literami
- {ODBIORCA#B16} – to samo co wyżej ale ze względów antyspamowych używamy małych liter.
- {ODBIORCA#B64} – polega na zamianie adresu e‑mail na ciąg znaków składający się z symboli ASCII (duże i małe litery) np. amFuLmtvd2Fsc2tpQGV4YW1wbGUuY29t
- {ODBIORCA#B32} – polega na zamianie adresu na ciąg znaków składający się wyłącznie z liter a–z i cyfr 2–7. AnoMail używa tylko małych liter np. njqw4ltln53wc3dtnnuuazlymfwxa3dffzrw63i=
- {ODBIORCA#ZB3} – polega na zamianie danych na ciąg znaków z uproszczonego, bardziej „ludzkiego” alfabetu Base32, w którym usunięto łatwo mylone symbole, dzięki czemu zakodowane wartości są krótsze np. njqw4ltln53wc3dtnnuuazlymfwxa3dffzrw63i=
- {ODBIORCA#B36} – kolejna odmiana kodowania „base” wykorzystująca tylko małe litery np. oinsz5xl24dfmn7cthj2ldcyffin4m5n5doq5
Ponadto można używać funkcji skrótu tzw. hash:
- {ODBIORCA#MD5} – funkcja skrótu, która przekształca adres e‑mail w 32‑znakowy ciąg znaków (tzw. hash), będący unikalnym „odciskiem palca” odbiorcy listu np. 8986d026dc57a54c079d96d2029360fa. AnoMail stosuje małe litery i cyfry.
- {ODBIORCA#SH1} – funkcja skrótu (SHA-1), która przekształca adres e-mail w 40‑znakowy hash składający się z małych liter i cyfr np. a181a6c9ae055948afe16e0cb9f738d84b7186d2
- {ODBIORCA#SH2} – jak wyżej ale (SHA-256) przekształca adres e-mail w 64‑znakowy hash (małe litery i cyfry) zapisany w formacie szesnastkowym np. 323b95c3ebd98a852911b870fe9c0988a3e008a43804a90dd40b65bc75e8f168
Czym są algorytmy haszujące i jak to działa?
Algorytmy MD5, SHA‑1 i SHA‑256 to funkcje skrótu (hashujące), które przekształcają adres e‑mail w pozornie losowy, stałej długości ciąg znaków. Ich kluczową cechą jest to, że działają jednokierunkowo, czyli z wygenerowanego haszu nie da się odzyskać oryginalnych danych, co odróżnia je od metod kodowania takich jak Base64 czy Base32.
Funkcja skrótu działa jak „maszynka”, która przyjmuje od AnoMail adres e-mail odbiorcy i zwraca odcisk palca (hasz), ale nie ma mechanizmu odwrotnego. To oznacza, że hash nie jest zaszyfrowanym tekstem, tylko matematycznym wynikiem, którego nie da się odwrócić do oryginału.
System analityczny nie odczytuje adresu e‑mail z haszu, lecz porównuje go z wcześniej przygotowaną listą skrótów: każdy adres odbiorcy jest najpierw przetwarzany tym samym algorytmem np. MD5, a gdy użytkownik kliknie w link zawierający hash, system sprawdza, który z zapisanych skrótów w bazie jest identyczny. W ten sposób identyfikuje się właściwy adres bez potrzeby odszyfrowywania danych.
Jak wstawić link z adresem e-mail odbiorcy?
Korzystając ze zmiennych np. {ODBIORCA#ADRES} można od razu w sposób jawny przekazać adres e-mail odbiorcy do formularza na Twojej stronie internetowej (patrz metoda GET np. Contact Form7 lub WPForms). W razie potrzeby można także przekazywać adres e-mail w formie zakodowanej. W takim przypadku używamy zmiennej np. {ODBIORCA#B32} lub {ODBIORCA#B64}.
Różnica jest taka, że metoda base64 koduje adres jako ciąg dużych i małych znaków więc filtry antyspamowe „widzą” to jako „podejrzany link” lub „link śledzący”. Biorąc to pod uwagę lepiej użyć zmiennej {ODBIORCA#B32}, która korzysta tylko z małych liter i cyfr.
Zobacz także: Jak korzystać ze śledzika czyli tokena do śledzenia kliknięć?
https://www.example.com/skrypt.php?adres={ODBIORCA#B32}&produkt=123&baza=ABCMetoda GET i kilka parametrów w linku śledzącym
W AnoMail nic nie stoi na przeszkodzie, aby w linkach śledzących używać kilku parametrów jednocześnie, czyli możesz przekazywać nie tylko adres e‑mail, ale także numer klienta, ID zamówienia czy inne unikalne identyfikatory. Dzięki temu każdy klik jest precyzyjnie przypisany do konkretnej osoby i konkretnego działania, co pozwala budować dokładniejsze raporty, analizować zachowania odbiorców i lepiej mierzyć skuteczność kampanii.
Aby móc z tego skorzystać musisz mieć odpowiednio przygotowaną bazę zawierającą kolumny z danymi (patrz niżej). Do rozdzielania wielu zmiennych w linkach śledzących używamy znaku &, który pozwala przekazywać kilka parametrów jednocześnie w jednym adresie URL.
Dla przykładu w zmiennej #OFR# czyli oferta mamy numer zamówienia. W zmiennej #KTN# mamy zapisany numer klienta itd. Dzięki temu AnoMail może przekazać do Twojego sklepu informację na temat tego jaki produkt i kto kliknął w wiadomości. Aby wstawić klik śledzący zaznaczamy w treści listu tekst lub obrazek i naciskamy ikonę „łańcucha” dostępną na pasku narzędzi w edytorze wiadomości.
Pokrewny temat: Jak zarządzać bazą w Microsoft Access?
Wstawianie parametrów (METODA GET) do linku w wiadomości e-mail
Uwagi o prywatności i ochronie danych
Śledzenie kliknięć z wykorzystaniem parametrów metody GET może wiązać się z ryzykiem ujawnienia danych osobowych. Parametry przekazywane w adresie URL w tym adres e‑mail lub inne identyfikatory mogą zostać zapisane w logach serwera, historii przeglądarki, narzędziach analitycznych oraz systemach pośredniczących. Z tego powodu nie zaleca się umieszczania w URL informacji umożliwiających bezpośrednią identyfikację użytkownika.
W przypadku przetwarzania danych osobowych należy stosować rozwiązania zgodne z dobrymi praktykami bezpieczeństwa oraz obowiązującymi przepisami, w tym RODO. Zamiast przekazywania adresów e‑mail w parametrach GET warto rozważyć użycie zaszyfrowanych tokenów, jednorazowych identyfikatorów lub mechanizmów pośredniego przekierowania, które ograniczają ryzyko nieuprawnionego ujawnienia danych.
Śledzenie kliknięć i inne tematy dot. e-mailingu:
Program do wysyłania newsletterów z komputera
AnoMail pozwala wysyłać newslettery. Newsletter to biuletyn rozsyłany do prenumeratorów za pomocą oprogramowania przeznaczonego do wysyłania masowej korespondencji e-mail. Dzięki newsletterom Państwa klienci mogą być informowani o promocjach, wyprzedażach itp.
Korzystanie z własnych statystyk do badania skuteczności wysyłek z AnoMail
Program AnoMail można podłączyć do dowolnego systemu analitycznego, którym Państwo dysponujecie i badać ilość kliknięć oraz wyświetleń listu. Domyślnie AnoMail zintegrowany jest z Google Analitycs, który powinien być zainstalowany na Państwa stronie internetowej do której będziecie kierować odbiorców Państwa mailingu.
Reputacja domeny wysyłkowej a dostarczalność poczty e-mail
Reputacja domeny wysyłkowej odnosi się do oceny wiarygodności i jakości domeny nadawcy przez serwery odbiorcze oraz filtry antyspamowe. Jest ona kształtowana na podstawie historii wysyłania wiadomości, takich jak wskaźnik otwarć, kliknięć oraz skarg na spam.
